Reinaaa, Coz you have nothing better to do

Onverwacht bezoek…

2 p.

• 2 pomodori
• 1,5 handje geraspte parmasan
• 4 kastanje champions
• truffel olie
• truffel pesto
• peterselie
• bieslook
• p/z
• beetje lardo

snijd de kop van de tommat af en snijd de zaadlijsten eruit. snijd een kontje eraf zodat de tomaat blijft staan. voeg alles bij elkaar behalve de peterselie. prop het gebakken mengels in de tomaat en drappeer er peterselie over heen.

rosbief hapje/ 2p

• 2 plakken rosbief
• mayo
• wasabi naar smaak
• soya
• 4 puntjes bieslook
• sesamolie
• semsamzaadjes (geroosterd of met smaakje -koop bij toko)
• geraspte komkommer

Meng de mayo met de wasabi. Leg de rosbief op een amuse bordje.klodder wasabi mayo, beetje soya en sesam olie erover heen. zaadjes erover heen en wat komkommer rasp erom heen…

beide erg snel en simpel, maar erg lekker….

Dus ik kom thuis. Sta ik huppelend in de keuken, de katten te voorzien van knabbels. Ik moet erg nodig plassen (dus huppel). Probeer vervolgens ook nog ieder de kat zijn eigen soort knabbels te laten eten.        -Hier word het al tamelijk ingewikkeld.-      Ik huppel door naar het toilet;  zit, doe en overwin. Draaiom, trokdoor, gebeurde niets. … Oja, Ik moet nog loodgieten vanavond. ‘ Het van 3 seconden gewenningspatroon’ : Gewoonlijks trek ik rechts aan het touwtje van het licht, met mijn lijf buiten de deurpost en met mijn linkerarm zwiep ik vast deur dicht - ik kijk achterom of het licht daadwerkeljk uit gaat. Bevrijd vervolgens het lichtlijntje van mijn vingertoppen en…… Klap boem, arm weg,  deur dicht en verder met het leven. Gewoonlijks. -daaaaar ga je al…- (As if something is ever gewoonlijk with me…) Gewoonlijks dus wel. Maar nu was het binnen 3 seconden: trek rechts aan het touwtje van het licht, lijf buiten de deurpost en met linkerarm zwiep  vast de deur dicht -  kijk achterom of het licht daadwerkeljk uit gaat. Bevrijd vervolgens het lichtlijntje van  vingertoppen en………  Maar licht ging niet uit….& arm trok niet terug, maar arm trok nog snel 3 x aan het touwtje  in de hoop op licht en pas toen:  Klap boem, Auw: M’n arm. Al doet dat touwtje van het licht het al 2 maanden niet meer… logisch. Moet achter de compueter zitten, want zeker 650 seconden geleden voelde ik me zoooooow geinspireerd. Zit (eerst boven op penetrerend brandweerwagentje) achter de computer, schrijf 3 regels, sta op, moet even nog een broodje gaan eten… (wacht even dus)

Zit weer (dit maal zonder alermerende brandweerwagen.) Tik weer, vraag me af waar ik ook al weer naar toe wou.

(Dus wacht even….)

Goed, Ik, uh, wat… wat schreef ik nou? uh. Dus: het was een dag vol kinderen. En ook een huis vol en toen ik eindelijk de laatste aan het wegbrengen was: Rust. zero- responsebly. Even helemaal ik. Alleen.

Nou, en dat is een goede combinatie zeg! Me… Myself and I. Je weet het: er is altijd een derde wiel. Hoe je het ook wend of ik keert: it’ll always be me, myself or I.

Dus heb ik, ikzelf en mij besloten dat we vaker rare dingen moeten schrijven als ik, ikzelf en mij weer eens een keer stoned zijn….

Jaaaaaaaaaaaaaaaaa, ik zoek nog steeds een touw om het aan vast te knopen

30. Voor de 5e x werd ik 25.. Volgens mijn tante krijg ik eindelijk eens wat vrouwelijke vormen. Mijn broeken kondigen al ruim een halfjaar aan dat de 30-ers kilo’s er aan zitten(te komen) en er ook echt niet meer afgaan. Ik verwijs ze door naar mijn droger. Maar het is waar; langzaam aan verwerkt mijn lijf alle geneugten des culinaire ontwikkeling wat minder.

30. Nu hoor je wel zo’n beetje te weten wie je bent. Ware het niet dat ik in een pre-mid-life crisis ben beland. Ik overzie 30 jaar. Wie ben ik en wat weet ik nou eigenlijk van mezelf?

-Ik houd niet van mensen in de tram die naast je komen zitten en hun been tegen het mijne aanleunen.

-Ik houd van een beetje aandacht, maar niet als dat is omdat er weer een verkeerd uitgeknepen puistenvlek mijn gezicht siert.

-Ik ben een chronische nagelbijtster. Al ben ik dan ruim een jaar afgekickt, zo nu en dan heb ik een fall-back en knauw ik een vinger af tot het kootje.

-Philippe Freriks is mijn favoriete nieuwslezer. Maar dan echt favoriet!

- Ik vind mannen met teveel geur om zich heen verschrikkelijk (en vrouwen overigens ook). Of het nu een kale brommerrijdende Amsterdammer is wiens after shave nog 3 minuten in mijn neusvleugels blijft hangen of die naar bezwete kaas ruikende gast in de metro of de geur van verse hondestornt die zojuist ergens voor mijn portiek plaatst vind (wat niet in alle gevallen een persoon is)

-Ik geniet van Snipple (kleine poes) die Tijger (grote poes) als een kleine etter-spetter teistert en tevens met intense liefde bekoort.

-Ik ben dol op lekker eten: zo nu even wat bimi, buffelmozzarella, pijnboompitjes, citroen zest en olijfolie tussendoor.
-Ik heb moeite met loslaten. (Arme BF die hier dagenlang met mij om zijn been hier door het huis zeult)

-Ik houd in het geniep van melodramatiek (Jacques Brel ; la chanson des vieux amants) en stiekem wat zwerigheid (Osssssssho Zen is a masta, geniet van hoe hij immaterialistisch is met 9863 Rolls Royces, 87587587 dikke horloges & 3654)

-Ik schrijf graag blogs en alleen dat al maakt mij ietwat een exhibitionist
-Ik geniet van leuke suffe filmpjes en mensen! Met name in de laatste seconden…

Dit gebeurt me nou zooooo vaak.

Een fietstocht, tramritje en 2 metro stops zit ik constant te bloggen in m’n hoofd. De meest hoogstaande essays komen in me op en zodra ik hier de compu opklap… komt er geen woord uit. -Ter aangename tijdsdoding zet ik wat sensueel muzikaal behang op. Dennis Ferrers ‘Touched the sky’ is en blijft zo’n moddergeile track. Krijg er altijd weer een warm gevoel… waar dan ook. Merlijn zingt de plaat mee. ‘Mitsubitschi, Mitsubitschi, Mitsubitsch…’ Hij zou eens moeten weten wat de combinatie van deze track en een Mitsubitschi zou betekenen. Bij de gedachte alleen al rilt er al een Hmmmmm over mn ruggegraatje.-

De denkbeeldig Hmmmmm, trekt langzaam alle opgestapelde onzin van de afgelopen tijd weg uit m’n hoofd, langs m’n ruggegraatje naar beneden en dumpt deze als een hoop bullshit rondom m’n sterretje.

Goed, het word me inderdaad alweer meer dan duidelijk dat ik m’n hele mooie blog slechts een figment of my imagination bleek te zijn. Wederom: Ik ga er eerst maar eens goed over nadenken.

Nu m’n happy period weer haar aantrede heeft gedaan, Merlijn een nacht lang koortsig om z’n moeder heeft geroepen en ook onze nieuwe kitten ‘ Snipple’ herhaaldelijk tepeldrang had vannacht, wordt het weer een stuk makkelijker om gezond gezeik neer te planten.

Althans…. dat dácht ik… Tot ik me heugde dat ik eerder deze week op de bank tegen mijn blonde god aanhing en het reclameblok mijn leven verlichte. Want het synisch bedoelde ‘happy period’ wat ik ooit van Always heb overgenomen, zag ik zo op tv, zouden ze nu dan eindelijk waar gaan maken. Ze hebben namelijk een inlegkruisje wat er voor zorgt dat er 2 breed geschouderde mannen naast je verschijnen om je boodschappen te dragen en die aan je zijde voor je stofzuigen. Ideaal! Dat maakt die 5 dagen afzien in een keer een klein huishoudelijk feest! In allerijl naar de kruidvat gerend en een familieverpakking Alldays gekocht… Niks niet 2 over anaboolde uitsmijters die mijn boodschappen voor me tilde, gitaar voor me speelde of mijn huis kwamen stofzuigen. Ik had het kunnen weten: misleidende reklame. Red bull geeft je geen vleugels en  2 beschermende vleugeltjes aan weerszijde van je onderbroekje maken geen 2 thuiszorgende bodybuilders. Figure of speech… Misschien moet ik ook maar blij zijn. Ik wil eigenlijk helemaal geen 2 uitsmijters in m’n onderbroekje…..

Nu is het zo dat ik met mijn blonde god erg gelukkig ben. Zelfs in zo’n sky-radio mate, dat ik er zelf met regelmaat misselijk van word. Nadat Niels 2 dagen niet thuis is geweest ligt er een chocolade bar op z’n hoofd kussen waarop staat ‘Ik vind je lief’ en (hoe ranzig romantisch ook) heb ik ook nog wat roosjes aan zijn kant van het bed gezet. (Mede omdat het aan mijn kant van het bed al helemaal vol staat natuurlijk). Niels komt mij altijd even in m’n nek zoenen als ik sta te koken.  Ik plak lieve post-its in Niels z’n werkblok. En Niels trekt me dicht tegen zich aan als ik weer semi-overspannen ben van het een of ander. Al met al, een ideale situatie om je in te bevinden.  …Hoewel, het word lastig om even goed gezellig te kankerren in een blog als je gewoonweg gelukkig bent.  Natuurlijk zijn er altijd dingen te vinden waar ik, als goed geintregeerde amsterdammer, nog wel een melkkoe weet te transformeren tot zeikstier. Maar hoe ver kan je gaan in je blogs? Wie mag je publiekelijk afzeiken, welke situaties kun je onbeschaamd schetsen en in hoeverre zal dat resulteren in verzuring van mijn eigen sociale leven?

Ik denk er nog maar even over na.

Ik hoest dan meer tevoren m’n longen uit m’n lijf. Mijn hoofd zit vol met snot en alsof het niet erger kan word ik snachts wakker met het gevoel alsof er 2 opgeblazen ballonnen in m’n ogen en voorhoofd zitten en, als klap op de vuurpijl, een oor dat jengelt van de pijn. Great, met het oog op een vlucht naar Sicilie,over zo’n 3 dagen,  is vooral dat laatste waarvan ik wakker lig. Uiteindelijk rollen de tranen over m’n wangen, misschien nog niet eens zo zeer van de pijn danwel omdat ik grote waarde hecht aan het altijd-tekorte-slaapje wat ik ’snachts pak. (Ik huil ook stiekem in stilte iedere ochtend bij het gekraai van Niels’  iPhone dat de nachtrust alweer voorbij is)  Maandag zit ik dan ook als een volledige lijk (niet zoals normaal maar semi-lijk) achter de computer op kantoor en pers er met moeite 2 nieuwsbrieven uit en met gemak 17 volole zakdoeken. Hoezee, Hoezee, het leven valt niet mee.

Continue reading

Nog een luttele anderhalve week en ik ga op vakantie. Na een jaar of 4/5 ga ik eindelijk es op naar de zon… (Bless the Boyfriend!)
Met kind en vriendje en nog wat aanverwanten van vriendje. Waaronder mevr. Spruit. Ik kan mevr. Spruit wel waarderen. In verste verte herken ik iets van the absolutly fabulous Patsy -uiterlijk daargelaten, hoewel ik het bevooroordeelde vermoeden heb dat ook mevr. Spruit over een jaar of wat de botox spuit niet zou schuwen, al dan niet in wat minder mate dan Pats.
Maar een goed gezonde zuurtegraad, creatieve zwartgalgige woordenschat en een sloot alcohol. Eerste indrukken zijn de beste toch? Ik vond m best best. Continue reading