Kousen…
Nog een luttele anderhalve week en ik ga op vakantie. Na een jaar of 4/5 ga ik eindelijk es op naar de zon… (Bless the Boyfriend!)
Met kind en vriendje en nog wat aanverwanten van vriendje. Waaronder mevr. Spruit. Ik kan mevr. Spruit wel waarderen. In verste verte herken ik iets van the absolutly fabulous Patsy -uiterlijk daargelaten, hoewel ik het bevooroordeelde vermoeden heb dat ook mevr. Spruit over een jaar of wat de botox spuit niet zou schuwen, al dan niet in wat minder mate dan Pats.
Maar een goed gezonde zuurtegraad, creatieve zwartgalgige woordenschat en een sloot alcohol. Eerste indrukken zijn de beste toch? Ik vond m best best.
Mevr. Spruit verzocht mij op koninginnenacht vriendelijk
doch dringend geen blogs meer te schrijven over intimiteit met vriendje. Ze vond het al onbegrijpelijk dat hij überhaupt een vriendin had, laat staan dat iemand daar met plezier overheen dendert.
Nu lag ik vrijdag ontzetten lui in bed met het vriendje en stelde ik hem de vraag wat ik morgen aan zou trekken naar de voor-de-vakantie-borrel. Een behoorlijke meisjes vraag, die ik dus eigenlijk nooit zou stellen. Vriendje trekt bedenkelijk wenkbrauw omhoog. ‘Nou… Ik dacht eraan om geen ondergoed aan te trekken’ licht ik toe.
‘Hmmmmmm’ bromt vriendje en kruipt dichter tegen me aan. ‘En dat ik daar dan een blog over schrijf, zodat mevr. Spruit maandag met gekromde tenen al kokhalzend over haar toetsenbord hangt.’ Vriendje grinnikt. ‘Óf, nog erger, nu al een blog plaatsen, zodat ze morgen geen normaal woord met ons kan wisselen zonder ons onder te braken. Maar goed, ik zelfs te lui om geil te doen, laat staan om nu een blog te schrijven…’ En begripvol dendert Vriendje daarna even over mij heen en tevreden legden wij onzer hoofden te rusten.
De morning after… was ik te lui om op te staan en wederom was vriendje erg begripvol en liet mij tot 10:00 doordoezelen, terwijl hij om 07:30 de kleine draak ging entertainen (lees als: voor de tv planten)
Het is natuurlijk heerlijk om tot zo in de na-ochtend tijd te verspillen aan slaap, maar de ochtend stress die je tot in de namiddag achtervolgt kan ik toch niet in z’n geheel appreciëren. 10:30 Hapjes maken voor de borrel 11:00 Dousuh. 11:15 Brunch maken. 11:30 Brunchen. 12:30 Brunch opruimen. 12:53 zuchtend vragen aan vriendje wat ik nou wel en wat ik nou niet aan zal trekken. 12:55 ‘Kousen’ roept vriendje gulzig uit de keuken. 13:12 ‘Waar zijn al mijn kousen dan?’ roep ik met lichtelijk irritatie terug 13:13 ‘Op het wasrek in de gang’ 13:15 ‘Dat zijn bruine, ik zoek zwarte. die ook nog eens gelijk zijn’ knirft ik vanuit de gang.
Toch opmerkelijk dat ik heel chagrijnig word en ga knirften tegen vriendje en dat alles om ‘m maar te behagen met kousen.
Uiteindelijk vind ik 2 gelijke kousen. Zoals beloofd gaat Vriendje met Merlijn naar de markt zodat ik (zoals beloofd) ik aan m’n administratie ga. Iets waar ik ook nooit veel vrolijker van word. Ook al krijg ik een brief van de Agis dat ik 120 euro terug gestort krijg. Das leuk, ware het niet dat diezelfde Agis, geheel onterecht, een deurwaarder achter me aanstuurt voor 350€. Maar goed, eindelijk stuur ik eens een brief wat me goed geld op moet leveren. Pas m’n toeslagen aan op de werkelijke tarieven die ik betaal en terwijl al het papierwerk m’n eettafel, salon tafel en computer kast confisceert, komt Vriendje al weer terug. Even vergeten: Vriendje gaat het lijstje af en leurt niet over de markt om even te kijken bij het sokkenstalletje. Buigt zich niet 3 maal over die aardbeien van 7 dozen voor een 10tje (nee, want er staat maar 1 doosje op het lijstje, dus koopt er geen 7). Vriendje gaat niet in goed overleg met de groenteboer bepalen wat er de rest van de week gegeten wordt. Budgettair dus eigenlijk heel verstandig om vriendje naar de markt te sturen, dat nog afgezien van het feit dat deze boodschappen opeens onder zijn budget vallen. Huis vol papier is het kwart voor (of over) 3, om 3uur begint de voor-de-vakantie-borrel. Haasten. Vriendje wil op de fiets. Fiets staat nog op kantoor. Tram net missen. En na 1uur en een kwartier bereik ik, na veel naar beneden gesjor aan mn rok m’n fiets. Inmiddels goed gepekeld door te hoge rok, te lage kousen en het vooruitzicht dat dat op een fiets al echt geen verbetering zal brengen. Maar.. fiets, we zijn er. Ik til Merlijn achterop die met z’n klittenband schoen aan kous blijft haken. Voet die vast zit, we wurmen wat en klittenband schoen haakt zich in andere kous. ‘Potsie drie dubbeltjes’ roep ik uit met de gegronde Godverdomme toon. En ondanks dat er nog geen ladder in de kousen zit, ogen de kousen langzaam aan als die van niveau Keilenweg. En zakt mijn humeur naar het niveau van een onderbetaalde stoephoer.
Vriendje is geduldig met me en het fietsen door mooi groen Amsterdam kalmeert enigszins. Tot we bij de brug komen.
Als we (veels te laat) aankomen word ik nog even ‘gewezen’ op m’n sexy panty, waarna een volgende me er wel ook even op wijst dat ze er wel behoorlijk shabby uitzien. Eindelijk, eindelijk krijg ik dan om 17:48 die sloot wijn die langzaam aan mijn humeur weert keert tot een redelijk acceptabel gezelligheidsniveau. Maar, het doel van de kousen is niet behaald en dus mevr. Spruit kun je met een gerust hart hele blogje uit lezen, want er werd deze avond niet meer geneukt. Uit.